Een paar weken geleden keek ik naar het drama/de documentaire The Social Dilemma op Netflix. De film maakt duidelijk hoe kostbaar onze aandacht is voor grote bedrijven. Er bestaat een hele industrie opgezet om onze aandacht te vangen en vast te houden. Zeer intelligente, hoogopgeleide mensen worden duur betaald om ons verslaafd te maken zodat we zonder nadenken onze aandacht weggeven. Iets waar die industrie via advertenties goud aan verdient.

Interessant dat onze aandacht zo belangrijk is voor grote bedrijven als google, facebook, twitter, instagram.

Hoe belangrijk is onze aandacht voor onszelf? Waar gaat je aandacht automatisch naar uit? Gewoontegetrouw? Waaraan ben je gewend geraakt? Welk soort gevoelens en gevoelssferen brengt dat je? Vul je je aandacht met korte termijn nieuws? Ben je vooral aan het klagen in jezelf over hoe de wereld in elkaar zit? Kun je je aandacht richten op kleine en grote zegeningen in je bestaan?

Waar zou je het liefst je aandacht mee willen vullen?

Er komt een herinnering bij me op aan de tijd toen onze meisjes net geboren waren. We wilden niets anders dan kijken, hun geur opsnuiven en ze aanraken. Mijn hele blikveld was gevuld met zo’n piepklein gezichtje. Zo mooi, zo lief. Dan keek ik naar mijn man en was verbaasd over hoe groot zijn hoofd was. Enorm!

Waar zou jij het liefst je aandacht mee willen vullen?

Ik denk aan de periodes dat ik bang was voor het oordeel van een opdrachtgever. Terwijl het achteraf helemaal niet nodig bleek. Of dat ik boos was op iemand en er niet los van kon komen. Ik was er helemaal mee gevuld. Ik ben liever gevuld met waardering voor iemand.

Waar zou je het liefst je aandacht mee willen vullen?

Ik denk aan al die duizenden ochtenden dat ik naar beneden kom, net aangekleed en (meestal koud) gedoucht. Ik loop de prachtigste klanken in van de muziek die mijn man heeft opgezet (Bijvoorbeeld van de Tallis Scholars. Hemels). Ik voel me dan opgetild en heb zin in de dag.

Waar zou jij het liefst je aandacht mee willen vullen?

Toen mijn dochters de basisschoolleeftijd hadden, en we samen op de bank tv keken, vroeg ik ze vaak: ‘Hoe voel je je als je hiernaar kijkt? Is dit wat je echt wilt kijken?’

Vraag jij je af hoe je je voelt als je iets leest of kijkt? Wil je je zo voelen? Helpt het als je je zo voelt?

In de film The Social Dilemma betuigen vele knappe koppen die hebben meegewerkt aan de aandachtsindustrie dat ze zich zorgen maken over de verslavende werking van Social Media, over de oorlogen die erdoor zijn ontstaan, over de scheuren in onze democratische samenlevingen. Zonder de gemakken en voordelen van internet te onderschatten.

Ga jij om met je aandacht alsof die kostbaar is? Alsof die van jezelf is? Let jij erop waar je je denkwereld mee vult? Je zintuigen? Je hart? Waaraan geef je je aandacht gedachteloos weg? Voel je je voldaan door de dingen waar je je aandacht aan geeft? Of voel je je rot en machteloos?

Stel je gaat morgen dood, heb je dan op een voldoening gevende manier gebruik gemaakt van de aandachtsruimte die jou is toebedeeld?

Hoe zou het zijn als je bewust kiest waar je je aandacht op richt? Als je er een gewoonte van maakt om je aandacht te vullen met wat je vervullen kan? Met waar je zin in hebt en naar uitkijkt?

Dit komt in de buurt van mijn definitie van meesterschap in het leven: Plezierschap.

Er is elke dag wel iets om je druk over te maken. Of er nu een crisis is, komt of geweest is. Stress is niet alleen van deze tijd. Maar chronische stress is wel schadelijk. Ik wijd een serie blogs aan het creëren van goede gewoontes om weerbaar te zijn tegen stress. Want ook in deze tijden kun je kalm blijven en floreren. Dit was deel 7.

NB: als je je gaat forceren om plezier te ervaren, kan dat betekenen dat je bepaalde gevoelens ontkent of vermijdt. Dat je je voor bepaalde gevoelens schaamt. Je forceert jezelf het ‘enthousiasmesyndroom’ in. Dat is doodvermoeiend. Voor je persoonlijke ontwikkeling is het juist belangrijk om al je gevoelens te erkennen en de ruimte te geven, zodat je jezelf niet splitst in stukjes, maar dat je jezelf leert ervaren als één geheel. Vanuit zelfcompassie.

Ben je, net als ik, dol op film? Hier een tip om je aandacht op een positieve manier te vullen via internet: Movielearning. Je leert levensvaardigheden via filmfragmenten, uit bioscoopfilms. www.Movielearing.com.

Relevant blog: Hoe ga je om met al dat nieuws. (Goede gewoontes voor veerkracht deel 2)

4 Comments
  1. Wat hou ik van jouw schrijfsels, Annemieke! Ze zetten me telkens op een positieve, upliftende manier aan het denken en helpen me op een milde manier meer te kiezen voor wat ik belangrijk vind. Dankjewel!

  2. Hi Annemieke,

    Mooi hoe je vanuit de tamelijk negatieve blik van The Social Dilemma naar een positieve levensoefening beweegt! En dank voor je link naar MovieLearning.

    Hartelijks, Isodoor

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.